C ronica dunha finde anunciada: uns o bordan ao tempo que as emocións nos desborban .
O músico quece as mans aterecidas polos nervios do estreo, na mentres un Novoneyra reinventado en lalinense sae dende a zona escura do espazo escénico para guiarnos polo lado mais luminoso da poesía.
En Donramiro 17, non houbo escano baleiro.
Poesía visual e sonora a de fANTOCHES bAJ , que nos leva e nos trae, facéndonos percorrer as campas de Oencia para logo debalar lenes surcando augas do Mandeo nos Caneiros de Betanzos, recreando, con gran sutileza e sensibilidade, pasaxes bretemosas da historia da Galiza de mediados de século pasado, a historia de tod@s nós.
Camiño da costa, Ourense acolleunos coma nunca coas cancións de ERGOM coma banda sonora cómplice do noso camiñar.
O Marin(-heiro) mais Tarabelo
De tanto desexalo, o mar chegou a Lalín -poderían titular hoxe os medios de comunicación local-, tamén con tolemias coma Os camiños do Cocido e tantas outras coma se propoña o marinense mais Tarabelo de todos nós, Antón Sobral . Proxectando unhas das súas mais novedosas creacións audiovisuais “Diario da muller que miraba o mar ” e “Océano Sobral” , coa compaña dos versos de Xaime Toxo , trobador sen igual i mellor evocador de infancias costeiras.
- Exposición de pinturas ata o 7 de Maio
GRAZAS a tod@s, polo voso compromiso e ARTE; por mil Tarabelas máis ..
Esta historia sobre porqué os merlos ao cantar semellan dicir “rei, rei” foi escrita por Karel Kapeck poñéndose no lugar dos máis desfavorecidos socialmente. Fantoches Baj aproveitan para investigar sobre a técnica tradicional dos títeres de luva e recuperar a súa frescura e rebeldía.
Un día o vagabundo Fuco Rei atópase cun forasteiro que vai tras o seu chapeo. O forasteiro, para poder perseguilo máis comodamente, deixa a súa maleta chea de diñeiro ao coidado de Fuco. Todo vai ben até que o policia Peixoto acusa prexuizosamente a Fuco de roubar os cartos e este acaba en prisión. Finalmente todo se aclara, e Fuco Rei é declarado melro branco dos vagabundos e rei dos melros.
Autor: Dramatización de Inacio Vilariño do conto de Karel Kapeck “Francisco Rei, Vagabundo”, editado por Siruela no libro “Nove contos e un de propina de Josepg Kapeck”
Encenador: Inacio Vilariño.
Intérpretes: Luis Iglesias “Luchi” e Inacio Vilariño.
Música: Carlos Paredes.
Técnica: Fantoches de luva, variña e actores.
Duración: 50 min.
Público: Familiar.
No local da Tarabela o Venres 26 de Marzo as 22:00 | Entrada 5€ (socios 4€)