Dúas voces temperamentais que seguen un camiño paralelo: a beleza, un obxectivo diferente ao que nos teñen acostumados con “Unha noite no muíño…”: o fin agora mesmo? BAILAR, os medios póñenos eles. Partindo dunha melodía que escoitaron nun bar, dunha vella copla, dun vinilo raiado dun faiado, revolven outra vez no saber popular, rural pero urbano en definitiva, séguenlle o rastro ata facelo evoluír de xeito natural e chegar a un son de hoxe, á vangarda. Somos novos e iso ai que festexalo. Esta nova viaxe empréndena cun vello acompañante: Madame Cell dende o piano ata as programacións electronicas.

“O negro vai con todo”

E a antropoloxía non só e cousa nas aldeas. A sociedade urbán, sometida á insobornable velocidade viriliana do tempo real, está infestada de arrabais dixitais, códigos fonte desfigurados, singles raiados, píxeles errantes, motores de parabrisas tartaxas e outras pantasmas numéricas e pre-numéricas.

Pero isto non é un disco vello restaurado nen unha entrega- fascículo máis da nosa memoria-tradición. Esa mugre-egregor, rexeitada pola asepsia-píxel das coleccións subvencionadas e ignorada pola compresión-refaixo do mini-disc, a mini dv e demaís minis do infinito posmodernista, é o alimento vital de Pepa, Davide+ Madamme cell. O negro vai con todo:

Noisse, sudor, drum´bass, humidade, electro, sabor, cheiros de Marín, 70´house, bolero, sexo, pasodoble, máis sexo, o negro vai con todo autotempo

relax relax relax

Coma eles mesmos dín: …definitivamente, nós non facemos recollidas. Nós recollémonos entre nós mesmos nas alboradas á saída dos locais, salas, antros e demáis espacios alternativos, é decir, de alterne. Por un Alterne Xusto e solidario…

Mais información | Web Cabaret D’Aqui